Col du Vam

Vandaag ging ik op hoogtestage zoals mijn man het noemde 😉

Gisteravond heb ik een route van 25km in mijn horloge gezet zodat ik vandaag én kon oefenen met navigeren, én van tevoren wist hoe ver ik zou lopen. De route was geheel verhard, iets waar ik normaliter niet zo dol op ben. Maar dit leek me handig om mijn nieuwe Brooks Ghost 12 uit te testen.

En om de route wat minder saai te maken, liet ik hem langs en over dé berg van Drenthe lopen: de Col du Vam! Ik ben namelijk dol op hoogtemeters J

Al vrij snel op de route kwam loopmaatje Linda voorbij fietsen met haar sportmaatjes Janneke, Annemiek en Karin. Ook zij waren op weg naar de Col. We wensten elkaar veel plezier want de kans dat we elkaar op de Col zouden treffen was erg klein. Ik liep namelijk op standje ‘relax’ en had nog zo’n 10km voor de boeg.

Verrassend genoeg was de route naar de Col minder saai dan ik had gedacht. Het was best mooi. Het weer hielp natuurlijk ook een handje mee, maar ik mocht zeker niet klagen over het uitzicht. Toch weer regelmatig een foto gemaakt van een slootje hier en een boompje daar. Best leuk zo over het asfalt lopen.

Na een kleine anderhalf uur kwam ik bij de Col aan. Even snel een fotootje schieten en dan die berg omhoog. Poeh, kuitenbijtertje hoor. Maar wel lekker. Ik hou er van!

Daar zag ik ook Linda en haar vriendinnen weer. Knap hoor. Zij gingen gewoon 3 keer de berg omhoog! Op de fiets nog wel! Nou zij liever dan ik. Ik loop het liever. En omdat ik daar zo blij van wordt, gunde ik mezelf een tweede klim omhoog.

Ik zou nog wel veel vaker om hoog willen, maar wetende dag ik nog anderhalf uur naar huis moet lopen, leek het mij niet verstandig. Gauw even een fotootje appen naar het thuisfront en dan maar weer door.

De dames hadden ook een pauze ingelast en ik zette ze op de foto samen met hun appelgebakjes. Er werd mij ook een stuk aangeboden, maar ik loop niet zo lekker op taart en ging dus weer verder.

Het eerste stuk naar Wijster was saai langs een 80km weg. Daarna volgde een fietspad wat al een stuk aangenamer liep.

De route ging eigenlijk rechtdoor, maar rechts langs het water zag ik een zeer aantrekkelijk smal schelpenfietspad. Die kon ik niet weerstaan en dus week ik van de route af.

En je zult het niet geloven, maar halverwege liep ik daar Linda en de meiden weer tegen het lijf. Hoe grappig! We maakten snel een foto van elkaar. Al met al een gezellige route zo.

Vervolgens ook nog een leuke ontmoeting met een schaap en kon ik tevens genieten van de zwanen en Schotse Hooglanders.

Door mijn uitstapje over het fietspad en een extra klim over de Col werden het uiteindelijk 28 in plaats van 25 kilometer. Al met al een behoorlijke afstand, veel gezelligheid onderweg, maar ook erg fijn dat ik de geur van vers gebakken brood tegemoet liep en aan kon schuiven bij mijn mannen. Die had ik wel weer verdient J

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *