Loop-fiets-proef Marathon

Een speciale editie

Nadat ik vorig jaar de halve loop-fiets-proef-marathon heb volbracht met mijn mannen (waar ik nog steeds met veel plezier en liefde naar terugkijk), mocht ik dit jaar weer met mijn lieve vertrouwde loopmaatje Linda de hele marathon trotseren.

Het was al een poos geleden dat we samen hebben gesport, dus ik had er veel zin in. Helaas bleek Linda tijdens haar vakantie ene blessure te hebben opgelopen waardoor ze niet kon lopen. Balen! 42 kilometer lopen zat er voor mij niet in, dus het zag er naar uit dat we dit jaar helaas niet samen konden deelnemen. Omdat we dat allebei erg jammer vonden, gaven we het niet op en bleven we nadenken over mogelijkheden waardoor we toch mee konden doen. Na verschillende opties te hebben bekeken, kwamen we op een constructie waardoor samen deelnemen toch mogelijk bleek:

’s morgensvroeg haalde Linda mij van huis op en brachten we mijn fiets naar Grolloo waar we hem aan een paal vastzetten.

Daarna gingen we om 9:40 uur van start: Linda op de fiets, en ik hardlopend. Dat zouden we volhouden totdat we in Grolloo aankwamen. De fiets stond op de kruising van 21 en 24,5 kilometer. Zo kon ik da 21 kilometer lopen bepalen of er nog een paar kilometer meer in zat of dat ik vanaf daar op de fiets verder zou gaan.

Eigenlijk verliep die eerste 21 kilometer best prima. Ik had een tempo van 10km/u wat een prima rustig tempo was. Iets langzamer dan we anders lopen, maar ja, ik had natuurlijk niet echt rustpauze nu. Het was een nieuwe route en dat is altijd leuk. Ook de proeverijen waren geheel anders dan andere jaren. Erg leuk en verrassend alhoewel ik het pannenkoekje stiekem wel heb gemist.

De sfeer onderweg was weer prima en ook het weer zat mee. Ik kreeg het al snel warm in mijn hemdje en ook Linda kon haar longsleeve al gauw uitdoen op de fiets.

De route liep langs velden en weiden, we lieten de heide jammer genoeg links (ehm rechts) liggen maar kwamen wel door mooie stukken bos. Het mooiste gedeelte was wat mij betreft het gebied rondom Groloërveen. Ik loop daar altijd erg graag.

Voor ik het wist kwam Grolloo in zicht en moest ik een keus maken of ik meteen de fiets zou pakken of er nog een paar kilometer bij aan zou plakken. Linda vond dat ik er nog fris bij liep en dus liep ik mijn fiets voorbij en ging ik voor de extra paar kilometers. Maar 1 kilometer later had ik daar toch een beetje spijt van. Ik was moe en was er eigenlijk wel klaar mee. De laatste kilometers waren zwaar, maar dat maakte ook dat ik zeer voldaan op de fiets stapte. Ik heb fietsen nog nooit zo leuk en relaxt gevonden als nu 😉

Enkel fietsen in een tempo van 15km/u maken wel dat de proeverijen zich erg snel op elkaar aandienden. Gelukkig waren het allemaal leuke en lekkere hapjes en drankjes, dat je mij daar niet over hebt horen klagen. Het was tiptop in orde en met overal wat muziek, was het echt super gezellig!

Het zonnetje brak nog goed door en dat was erg fijn zo op het laatste stuk fietsen. We keken ondertussen al uit naar de heerlijk warme hottubs. Nog nooit eerder zijn we zo relaxt over de finish gekomen als vandaag. We hebben het toch maar weer volbracht. Samen. En dat is het allerleukst!

We hebben er echter iets langer over gedaan dan ik van tevoren had bedacht en omdat ik ’s middags nog een verjaardag had, was er geen tijd meer voor mij om in de hottub te gaan. Dat was wel even een domper. Daarom maar gauw even een drankje gedaan samen en toen moest ik snel naar huis.

Volgend jaar reserveer ik extra tijd voor de hottub Linda, dan maak ik het goed met je! Voor nu bedankt voor wederom een superleuke en gezellige marathon J

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *