WK Zweden, dag 1

En dan is het ineens dé dag! Na een slechte nacht ben ik blij dat de teams als eerste van start mogen vandaag.

Ready for day 1!

Bij het zien van de bulten die zij op mogen rennen word ik bijna jaloers. Ik ben dol op heuvels!! En deze zijn aan de flinke kant. Gaaf! Daar waar ik heel enthousiast ben, zie ik bij de teamleden vooral enige angst in de ogen. Dit gaat een pittige eerste test worden…

Onder andere deze bult moesten de teams omhoog rennen!!
De toppers van teamNL hebben het zwaar…

En pittig is het! De pijn is af te lezen van de gezichten van Carly en Naomy. Maar ze geven niet op en gesteund door Sebas en Martijn weten ze binnen de timecap te finishen, nog voor team Brazilië. Supertrots!!

Ondertussen kost het mij nog wat mentale inspanning om van de ‘jemig wat doe ik hier eigenlijk’ modus naar de ‘wow ik sta hier gewoon tussen de topatleten’ modus te komen. Met gemengde gevoelens sleep ik mezelf richting warming-up area waar ik de loopband uittest en me probeer klaar te maken voor mijn eigen test 1. Na een paar seconden weet ik al dat ik het zwaar ga krijgen. We worden opgesteld in een vooraf bepaalde volgorde en links van mij staat een games atleet. Oh my! Daar word ik toch wel een beetje bang van. Maar ik besluit mijn eigen race te lopen en niet op de anderen te letten.

De test bestaat uit 5 rondes van 3 minuten met 200 meter lopen, 15 calorieën ski-erg en zoveel mogelijk double unders te springen in die 3 minuten. Daarna hebben we 1 minuut rust en doen we alles nog een keer. Vijf keer in totaal dus. Ik ga helemaal kapot op het lopen, ook al houd ik mijn snelheid in de gaten. Ik heb nog nooit eerder op zo’n loopband gelopen en vind het moeilijk om een vast tempo aan te houden. De ski erg vind ik wel erg leuk, maar valt ook niet mee omdat ik al vermoeid ben van het lopen. De eerste ronde gaat het touwtje springen nog wel goed maar dat wordt iedere ronde een stuk minder. Na de tweede ronde zakt de moed me een beetje in de schoenen wanneer ik besef dat ik nóg drie rondes moet. En ik ben al zo moe! Maar opgeven is geen optie en dus verbijt ik de pijn en zet ik door. Geheel verrassend eindig ik deze eerste test als 28e van de 33 en dat is voor mijn doen een hele goede opening! Niet eens laatste, haha.

Nadat iedereen test 1 heeft volbracht, vindt de vlaggenceremonie plaats. Het voelt wel een beetje gek met zo weinig publiek, maar anderzijds ook weer tof om zoveel atleten uit zoveel verschillende landen in zo’n parade te zien rondlopen. Wij vallen goed op met onze knaloranje truien 🙂

Test 2 is een korte workout. In 2 minuten moet ik 5 overhead squats doen met 55 kilo, gevolgd door 4 overhead squats met 60 kilo en 3 overhead squats met 65 kilo. Ik kom hier helaas niet verder dan de eerste 5 overhead squats. Deze gaan unbroken, maar steady. Niet snel, zeker niet, maar het voelt goed om ze achter elkaar te kunnen doen. De 60 kilo krijg ik op wonderbaarlijke wijze niet voor elkaar. Het duurde zelfs drie pogingen voor ik het gewicht goed boven mijn hoofd kreeg. Een gewicht dat ik wel zou moeten kunnen hebben, maar dat er vandaag niet in zit helaas. Samen met teammaatje Anouk word ik laatste op dit onderdeel.

Na twee tests op deze eerste dag sta ik twee-na-laatste en daar ben ik heel erg tevreden mee!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *