WK Zweden, dag 2

Na een prima eerste dag die ik heb afgesloten met een heerlijk warm bad (ik was de enige van teamNL met een bad op de kamer 🙂 ), was de nacht helaas een drama. Ik had veel pijn in mijn onderbenen en had moeite met het verwerken van alle indrukken. Ik kon de slaap niet vatten.

Dag twee is altijd een zware dag, en na zo’n korte nacht besloot ik om niet met het team te ontbijten. Zo kon ik de dag iets rustiger beginnen en me mentaal wat beter voorbereiden op de dag die komen ging. De beide meiden uit het team hadden het vandaag ook mentaal zwaar. Is toch niet niks om ‘even’ op een WK te staan met alle verwachtingen van dien.

Iets na 11 uur mocht ik beginnen aan Test 3, in dezelfde heat als Anouk. We begonnen met 45 handstand push-ups vanaf een blok. Oopsie. Blokken en Tanja gaan niet zo goed samen. Ik heb dus heel wat geoefend in de warming-up ruimte om überhaupt in handstand op die box te komen. Dat lukte gelukkig en dat gaf moed. De mentale blokkade in ieder geval overwonnen!

Na de 45 handstand push-ups mocht ik 100 squats doen en daarna 7 keer in een touw klimmen. Daarmee was de test nog niet klaar, maar voor mij wel. Ik had de timecap bereikt en dus hield deze test op. Ik werd laatste, maar was toch blij! Want ik had dan wel gehoopt om het touwklimmen te halen, ik was vooral bang om alle 20 minuten nodig te hebben voor de handstand push-ups. Dat viel mee dus. Doelstelling gehaald en daarmee dik tevreden! 🙂

Vandaag was bodyweight dag, en dus voor mij sowieso de moeilijkste dag. Ik heb genoeg body met iets teveel weight dus dit waren twee test waar ik best wel tegenop zag. In test 4 zaten muscle-ups: mijn grootse frustratie. Na vier jaar CrossFit kan ik ze nog steeds niet. Het mag toch een wonder heten dat ik van alle wedstrijden waar ik aan mee heb gedaan in de finale heb gestaan. Maar ik wist dondersgoed dat ik er dit keer niet mee weg zou komen. Niet op een WK. De mannen van teamNL waren er unaniem van overtuigd dat ik ze echt makkelijk zou moeten kunnen en dus wilden ze mij wel ‘even’ leren hoe het moest. Maar helaas. Weliswaar drie blaren rijker, een illusie armer maar nog steeds geen muscle-up voor mij 🙁

Test 4 begon met een hele zware Turkish-getup. Die lukte gelukkig. Daarna volgende twee complexen met een pullup-over, toes-to-bar, chest-to-bar en muscle-up. Daar waar ik me van tevoren zorgen had gemaakt om de muscle-up (ik zou er minstens 10 proberen, en wie weet zou het eindelijk een keer lukken!!), bleek de pullup-over mijn grootse struikelblok van de dag. In Nederland had ik ze na heel veel oefenen eindelijk onder de knie en ook tijdens de warming-up ging het prima. Maar daar op de wedstrijdvloer kreeg ik ze maar niet voor elkaar. Ik snapte er niks van! Huh!? Hoe kon dit? Ik kreeg van alle kanten aanwijzingen toegeschreeuwd, maar mijn lijf werkte niet mee. Wat ik ook probeerde, het lukte niet. En toen, na een vreemde zwaai, had ik er toch ineens eentje te pakken! Jippie! Heel het publiek juichte met me mee. Dat was tof 🙂 Maar ik was al vermoeid en ik kwam niet tot een muscle-up poging. Helaas is het bij deze ene pullup-over gebleven en dus kwamen er voor mij ook niet meer mogelijkheden om de muscle-up eindelijk de baas te worden. Jammer, weer niet gelukt! Teleurgesteld droop ik de wedstrijdvloer af… 🙁

In de avond besloot ik na een lange douche om in mijn uppie te gaan eten. Ik stelde een salade samen en genoot van de rust op het dakterras van het grootse winkelcentrum van Europa, met uitzicht op de ondergaande zon. Zo sloot ik de dag toch nog positief af.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *