Renkumse Crosstriathlon

Olympische afstand

Sportmaatje Mischa had deze Crosstriathlon uitgekozen en dus gingen we samen op weg. Mijn eerste OD (olympische afstand). Het leek me een erg mooie omdat we mochten zwemmen in de (neder)Rijn. En dat maakte het meteen ook ene spannende. Om in de Rijn te kunnen zwemmen moesten we namelijk van ene boot afspringen en die was me toch een partijtje hoog! Als allerlaatste sprong ik in het water, vlak voordat ik erin geduwd zou worden. Ik had niet voldoende tijd om mijn badmuts en zwembril goed te doen en dus startte ik ook als laatste met zwemmen. Begonnen met schoolslag met af en toe stukjes borstcrawl tussendoor. Yeah! Mijn eerste triatlon waarbij ik eindelijk de borstcrawl zwom. Mooie overwinning. En toen kreeg ik ene enorme slok water binnen en raakte ik in paniek. Ik was te ver van de kant af en kon niet staan. Er flitste van alles door mijn hoofd en ademhalen lukte niet. Het leek een eeuwigheid te duren maar toen eindelijk kon ik weer met diepe teugen ademhalen, al watertrappelend. Na een paas seconden bijkomen kon ik weer verder zwemmen. In de schoolslag zwom ik her en der nog wat mensen voorbij en klom ik redelijk voor in het veld het water uit.

De boot waarmee we stroomopwaarts werden gevaren en waar we vanaf moesten springen de Rijn in

Op de fiets was het meteen al zwaar. We moesten een paar rondjes door het bos. Heuveltjes vind ik erg leuk, maar vals plat is echt killing voor mij. Ik ben geloof ik door iedereen ingehaald, maar Mischa, die achter mij lag met zwemmen, heb ik niet voorbij zien komen. Ik zal wel niet goed opgelet hebben. Ik geloof dat ik zo’n beetje als laatste uit het bos kwam gefietst, geen energie meer over. Toen moest ik nog 10km hardlopen. Ook al ging dat ook zwaar en dus niet erg snel, ik heb daar toch weer wat mensen in weten te halen. Ik was nog niet onderweg of het begon te regenen waardoor het parcours erg glad werd. Na ???? kwam ik over de finish en zag daar een zeer frisse Mischa staan. Huh? Hoe dan? Bleek hij zijn voet te hebben opengehaald aan een steen in de Rijn. Gauw mijn spullen pakken en in de auto naar de eerste hulp. Nagenieten van deze zware tocht was er niet bij maar het is gelukkig goed afgelopen. Ik ben benieuwd of Micha ooit nog een revanche gaat nemen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *